Luiggi

zmieniam w jego warsztacie opony
jesienią i na wiosnę; podczas pracy
śpiewa arie z oper vediego tak, że aż
ludzie przechodzący obok przystają;

kiedy kilka lat temu spytałem: czy nie
próbował zostać śpiewakiem operowym?
odpowiedział: nie, nie próbowałem,
bo musiałbym śpiewać za pieniądze

powrót kota

---

deszcz jak ja rozpadał się
milczałem on gadał austriackie gadanie
można zasnąć rozpadałem się na litery
odwrotnie niż pietruszka lokaj z martwych
dusz gogola (nie mylić z google)
któremu z liter wiecznie wychodziło
jakieś słowo


wolałem układać palindromy na przykład
maska jak sam


na dodatek kot gdzieś
sobie polazł żebym miał
zmartwienie że moknie

zbliżenia do wrażeń                

---

na łące

klepię po karku, czuję ciepło z
zapachem siana, wtulam policzek
w sierść, patrzy zdziwiony, myślę,
co mi te wszystkie zamki, kościoły
pałace, obrazy, katedry, rzeźby z
entego wieku w stosownym
stylu, rży, rży dzieło sztuki,


podczas jazdy

z asfaltem rzeki płyną ryby
w ich wnętrzach dłonie ściskają
kierownice, w soczewce oka
brodzą owce na zboczu wzgórza
w soczystych trawach, jak łowcy
spojrzeń lub seksu za pieniądze,
maki dają znaki przy drodze


las we mnie

bluszcz pełznie po korze, dzięcioł
kuje spokój, cieszy cisza,
na skraju w trawie czatuje
kot jak obawa o stan kont
w banku oraz w niebie,
nie słyszę protestów, bluszcz bez
szelestu wysysa trzewia drzew,


ja w lesie

na lęki mogą mi pomóc
leki: sen, nadzieja, śmiech,
choć pęknę wkrótce, patyk pod
stopą, trzasnę w ogniu jak chrust,
nadzieja morzy sen do
rozpuku, śmiech smakiem maski